Welcome to Google Glass Surgeon   Click to listen highlighted text! Welcome to Google Glass Surgeon
  • This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
English Arabic Chinese (Simplified) Dutch French Japanese Russian Spanish

 Nederland in ideeën 2015


Welkom! Dit bericht is onderdeel van de online tentoonstelling Nederland in ideeën, waarin 93 wetenschappers, ondernemers en kunstenaars antwoord geven op één vraag van Paulien Cornelisse: ‘Welk inzicht uit je vakgebied kan anderen helpen in het dagelijks leven?’ De tentoonstelling is verspreid over 93 websites. Op deze site vind je het antwoord van Marlies Schijven. Je kunt onderaan dit bericht doorklikken naar het volgende antwoord, of een bezoekje brengen aan de ‘centrale hal’ van de tentoonstelling.

  

Heeft de Dokter een Glaasje op? Laat je Snijden!

Het werk van een chirurg is prachtig! Dagelijks verheug ik me erop om naar het ziekenhuis te gaan. Maar als ik er ben, ben ik toch niet altijd even aardig. Op de operatiekamer ben ik soms zelf nogal kortaf. En dit terwijl ik zo’n fijn en gewaardeerd beroep heb (toch?). Volgens mijn vrienden – die heus niet allemáál in de zorg werken – ben ik buiten het ziekenhuis echt meestal wel in staat tot het onderhouden van een geanimeerd gesprek. Waarom bestaat bij veel mensen – het personeel op de operatiekamer incluis – dan soms toch het beeld van de chirurg als de ‘botte snijder’? Volgens mij is dat vrij simpel te verklaren. Chirurgen zijn namelijk gewoon menselijk. En mensen kunnen maar zo veel dingen tegelijk doen op hetzelfde moment. En dáár zit het ’m dus in. Chirurgen moeten op té veel dingen letten op de operatiekamer. Ooit afgevraagd waarom uw pc toch zo traag is geworden? Precies hetzelfde: als je ’m maar lang genoeg achter elkaar laat draaien en belast met steeds meer programma’s – dan trekt-ie het niet meer. Loopt-ie vast. Opnieuw opstarten is dan vaak de enige remedie. Met chirurgen is het net zo, behalve dat je ze niet halverwege kunt uitschakelen tijdens een operatie. De operatiekamer, een hoog­technologische omgeving, wordt alleen maar drukker, met nóg meer apparatuur en signalen. Nu zijn chirurgen – vooral de vrouwen onder ons – ware meesters in het multitasken. Dat hebben we geleerd. Je moet namelijk alles (!) wat er gebeurt op de operatiekamer in de gaten houden terwijl je je ook nog probeert te richten op datgene waar de patiënt voor komt: een operatie. Optimaal focus behouden, terwijl je ondertussen óók in de gaten moet hebben of de operatieassistent je wel begrijpt, je het goede instrument in je handen gedrukt krijgt, de apparatuur continu allerlei signalen afgeeft, de telefoon rinkelt, de anesthesist wat aan je vraagt en ook die co-assistent wel erg wit begint weg te trekken. Natuurlijk komt ook altijd net op dat moment de OK-planner je OK op lopen om te vragen of het al opschiet, omdat de laatste patiënt van die dag dreigt af te vallen. Dat. Kan. Dus. Eigenlijk. Niet. En toch is dat waar we elke dag mee te maken hebben. Niet zo gek dus, dat genuanceerd taalgebruik en een aardige toon daar soms dan bij inschieten. En dat dat soms ook echt nog wel even dóórwerkt als je alweer van de OK af bent. Begrijpelijk ja, maar jammer is het zeker. Kan dat nou niet beter, efficiënter, veiliger? Want iedereen heeft het erover, technologie die ons van de technologie kan redden. Over big data en ‘de cloud’. En hoe daarmee om te gaan. Loop een dagje mee op de OK en je beseft dat je daar bijna letterlijk struikelt over de technologie en de big data. Live gegenereerd. En dat is niet alleen een serieuze bedreiging voor het humeur van de chirurg en de stemming op de OK, maar dus óók voor de patiëntveiligheid. Wat zou het fijn zijn als je een soort van personal assistent had, die uit al die signalen enkel de voor jou meest relevante zou selecteren. Een soort life hacking device voor de chirurg. En die is er nu, volgens mij. Vorig jaar oktober opereerde ik een patiënt met een Google Glass™ op mijn neus, en streamde de operatie live naar YouTube. Veel mensen vroegen me wat daar nu de zin van was. Behalve dat het een proof of concept was en je naar mijn mening nieuwe technologie ook moet verkennen (Kan ik dingen met een Google Glass™ doen die éígenlijk niet mogelijk zijn als je ’m zo uit de doos haalt?), ligt de echte meerwaarde misschien wel in het creëren van nieuwe relaties en onderzoeksvragen. Mensen die met mij kunnen en willen nadenken over het ontwerpen van een slimme applicatie voor Google Glass™, een soort ‘surgical radar’. Een radar die mij precies vertelt wanneer er van al die signalen en datastromen op de OK enkele ‘uit de pas’ lopen en wanneer mijn patiënt dus potentieel gevaar loopt. En vooral ook: die me met rust laat als dat niet zo is, waardoor ik me weer beter kan concentreren op mijn werk, mijn operatie. Want zoals ik al zei: het werk van een chirurg is prachtig! Wat zou het dan toch mooi zijn als moderne technologie me zo kan ‘ontzorgen’ dat ik weer een beetje méér ruimte op mijn ‘harde schijf’ heb en ook op de OK kan blijven wie ik ben: mezelf. Want daar heeft mijn patiënt uiteindelijk ook het meeste aan.

Marlies Schijven, doctor en chirurg Academisch Medisch Centrum Amsterdam; GoogleGlassSurgeon.com

Alle antwoorden zijn ook beschikbaar in boekvorm onder de titel Dit wil je weten: Wetenschappers ondernemers en kunstenaars geven adviezen voor het dagelijks leven 
Klik hier voor het volgende antwoord

Klik hier voor een bezoekje aan de centrale hal van de expositie

Submit to DeliciousSubmit to DiggSubmit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedInShere with friends 
Click to listen highlighted text!